ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Παραπάνω βλέπετε τις λέξεις κλειδιά (ετικέτες) που η κάθε μια αντιπροσωπεύει μια ενότητα (Θεματολογία)

πχ Κάνοντας ΚΛΙΚ στη λέξη "ΝΟΥΒΕΛΕΣ" αυτόματα θα έρθουν στο προσκήνιο όλες οι αναρτήσεις αυτού του είδους (μόνο οι τίτλοι)

Φυσικά η σελίδα δεν χωρά όλες τις αναρτήσεις γιαυτό, στο τέλος της σελίδας καντε κλικ στη φράση ''Παλαιότερες αναρτήσεις'' μέχρι να φτάσετε στην τελευταία

Επιλέγοντας με ένα κλικ πάνω στον τίτλο, ανοίγει όλο το κείμενο για να το διαβάσετε.

Καλή ανάγνωση

26 Ιανουαρίου 2012

Συγνώμη που δεν διάβασα το μνημόνιο

Ευθυμογράφημα

…αλλά εκείνο τον καιρό ήμουν πολύ απασχολημένος. Βρήκε καιρό η ξαδέλφη από την Αμερική να επισκεφτεί την πατρίδα μετά από τριανταπέντε χρόνια απουσίας. Τι να κάνω. Ανέλαβα άμισθος ξεναγός της. Ποιος ξέρει, ίσως σαν ανταπόδοση της καλοσύνης μου, μπορέσω κι εγώ να γευτώ τώρα στα γεράματα, το δικό μου American dream. Πολύ θα ‘θελα να επισκεφτώ κάποτε τη χώρα που τόσα χρόνια ποδηγετεί τους λαούς.
Κάτι έφτανε στ’ αυτιά μου που και που, για την κατάσταση στην Ελλάδα, αλλά δεν ήταν αρκετό για να έχω μια σφαιρική αντίληψη. Η lady Dina ή Κωνσταντίνα κατά τα ειωθότα, από το Ξηρότερο Αιτωλ/νίας, έβαζε και όρους στο σπίτι μας σαν γνήσια Αμερικάνα.
- Νο Νο τηλεόραση Κώστας. Οι ειδήσεις από την τηλεόραση είναι ψεύτικες. Μα δεν το καταλάβατε ακόμα εδώ.
Που να το καταλάβουμε εμείς αυτό. Εμείς χωρίς τον Γιώργο Παπαδάκη και τον Γιώργο Αυτιά δεν κάνουμε βήμα. Το είπε ο Αυτιάς ρε παιδί μου, δεν με πιστεύεις, λέγαμε. Χίλια μέτρα ουρά προχθές έξω από το ΙΚΑ το έδειξε και σε βίντεο. Τέτοια ενημέρωση έχανα από τον Αυτιά. Χάσαμε τώρα και το δελτίο ειδήσεων των οκτώ, ήρθε κι έδεσε.
Μια μέρα ανεβαίναμε τη Συγγρού για να πάμε για καφέ με το Ντινάκι, τη Lady Dina μωρέ. Έτσι μου αρέσει εμένα να τη λέω. Έτσι όπως την αποκαλούσα στο χωριό, όπου το Ντινάκι ήταν το δεξί μου χέρι κι ο ταχυδρόμος των πρώτων μου ερωτικών μηνυμάτων προς τα κορίτσια. Λίγο πριν φτάσουμε τις στήλες του Ολυμπίου Διός, κάτι μπάτσοι μας έκαναν σήμα να στρίψουμε δεξιά γιατί το Σύνταγμα ήταν κλειστό. Είδαμε βέβαια κι αρκετό κόσμο ν’ ανηφορίζουν πεζοί κροταλίζοντας κάτι κατσαρόλες που κρατούσαν στα χέρια τους, αλλά η Ντίνα μου έκλεισε τα παράθυρα γιατί την ενοχλούσε ο θόρυβος.
- Που πάνε ετούτοι με ρώτησε.
- Που να ξέρω εγώ της είπα και συνέχισα να οδηγώ νευρικά.
Ένα βράδυ στο σπίτι ανοίξαμε τον υπολογιστή και συνδεθήκαμε μέσω Skype με τη Φιλαδέλφεια της Αμερικής. Ανήσυχος ο μπαμπάς της Ντίνας με το πρώτο τη ρώτησε.
- Είσαι καλά κορίτσι μου, για εμείς εδώ ανησυχούμε πολύ. Κοίτα καιρό που διάλεξες να πας Ελλάδα.
- Γιατί ανησυχείς Ντάντυ. Μια χαρά είμαστε. Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς.
- Τι λες κορίτσι μου. Εδώ βλέπουμε στο CNN πως στην Αθήνα γίνεται χαμός.
- Βλακείες Νταντυ, βλακείες. Εσύ δε λες πάντα πως οι ειδήσεις λένε ψέματα.
- Τι βλακείες κορίτσι μου, είσαι με τα καλά σου. Και δε μου λες ο ανιψιός μου μπορεί να μου εξηγήσει γιατί παραιτήθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου;
Παραιτήθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου κι εγώ δεν ήξερα τίποτα; Ντροπή μου. Άφησα το Ντινάκι να σαχλαμαρίζει με τα αδέλφια της κι έτρεξα στο μέσα δωμάτιο να ανοίξω την τηλεόραση. Έπεσα στο δελτίο των οκτώ κι εκείνη τη στιγμή έδειχνε στιγμιότυπα από έναν ανελέητο πετροπόλεμο στην πλατεία Συντάγματος. Σε λίγο η εκφωνήτρια του δελτίου λέει πως στο τέλος του δελτίου ίσως μάθουμε αν ο κύριος Λουκάς Παπαδήμος πάρει το χρίσμα να σχηματίσει κυβέρνηση. Έπεσα από τα σύννεφα. Ποιος είναι ο Κύριος. Δεν πρόλαβα όμως να μάθω περισσότερα και το Ντινάκι με φώναξε να πάρω μέρος στη συζήτηση γιατί κάτι με ήθελε ο Θείος μου.
- Τελικά Παραιτήθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου, ανιψιέ; Και ποιος ανέλαβε
- Ο Λουκάς Παπαδήμος Θείε.
- Α! Ο Λουκάς Παπαδήμος, επανέλαβε με χαρά ο Θείος.
- Μη μου πεις Θείε ότι τον ξέρεις;
- Ναι Ναι παιδί μου, είναι γνωστός. Θα τα πάτε καλά με αυτόν.
- Και γιατί παρακαλώ είσαι τόσο σίγουρος;
- Α! Δεν ξέρεις πως είναι μορφωμένος άνθρωπος; Αυτός παιδί μου είναι στέλεχος της Goldman Sachs, ξέρει από οικονομικά, θα σας σώσει.
Βλέπεις πόσα δεν ήξερα τελικά. Αμ έξη μήνες που ήρθε και μου στρογγυλοκάθισε στο σπίτι μου το Ντινάκι, που να πάρω εγώ μυρουδιά από τα τεκταινόμενα. Ζούσα για έξη μήνες σαν σε καραντίνα.
Τελευταία μέρα στην Αθήνα της Lady Dina’s και νάμαστε μ’ ένα ταξί για το αεροδρόμιο «Βενιζέλος» Προτιμήσαμε αυτό τον τρόπο για ν’ αποφύγω εγώ το πρόβλημα του παρκαρίσματος. Ο οδηγός του ταξί, ως συνήθως λαλήστατος κι αυτός σαν τους συναδέλφους του, μας απευθύνει μια ερώτηση που μάλλον την έκανε για ν’ ανοίξει κουβέντα, παρά περίμενε από εμάς να τον φωτίσουμε.
- Τι λέτε θα το ψηφήσουν απόψε τα λαμόγια της κυβέρνησης το Μνημόνιο;
- Ποιο μνημόνιο, ψέλλισα εγώ.
- Καλά που ζεις ανθρωπέ μου εσύ. Είπαμε η Κυρία μένει στην Αμερική, εσύ δεν άκουσες τίποτα για το μνημόνιο; Γιατί μου παριστάνεις το Αμερικανάκι;

Όχι δεν το είχα διαβάσει το μνημόνιο. Δεν έτυχε ποτέ να δω ή ν΄ακούσω κάτι γι αυτό. Συναίβει όμως κάτι το εντελώς παράδοξο. Ήρθε αυτό με το έτσι θέλω να μπει στη ζωή μου και να μου ανατρέψει τα πάντα. Τα πήρε όλα αλλά δεν έφυγε. Σάρωσε τον μισθό μου το χαμόγελό μου, την ελπίδα μου για τη ζωή. Ακόμα και το δικό μου American Dream γιατί τώρα που λεφτά για ναύλα στην Αμερική. Αυτά μου έκανε το Μνημόνιο. Όχι δηλαδή πως αν το διάβαζα θα είχε αλλάξει τίποτα στη ζωή μου. Εμένα χεσμένο μ’ έχουνε τα μνημόνια. Κάποιοι άλλοι όμως πιο τρανοί από εμένα αν το είχαν διαβάσει, ίσως να προλαβαίναμε κάτι από την Εθνική μας κατρακύλα.

ΥΓ
Η υπερβολή που διαπιστώνετε στο Κείμενο ήταν αναγκαία για πρακτικούς λόγους. Ποιητική αδεία, που λένε
Ευχαριστώ

Ιανουάριος 2012

1 σχόλιο:

Κωνσταντίνος είπε...

Ολοι αυτοί τους βλέπω να πηγαίνουν αδιάβαστοι