ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Παραπάνω βλέπετε τις λέξεις κλειδιά (ετικέτες) που η κάθε μια αντιπροσωπεύει μια ενότητα (Θεματολογία)

πχ Κάνοντας ΚΛΙΚ στη λέξη "ΝΟΥΒΕΛΕΣ" αυτόματα θα έρθουν στο προσκήνιο όλες οι αναρτήσεις αυτού του είδους (μόνο οι τίτλοι)

Φυσικά η σελίδα δεν χωρά όλες τις αναρτήσεις γιαυτό, στο τέλος της σελίδας καντε κλικ στη φράση ''Παλαιότερες αναρτήσεις'' μέχρι να φτάσετε στην τελευταία

Επιλέγοντας με ένα κλικ πάνω στον τίτλο, ανοίγει όλο το κείμενο για να το διαβάσετε.

Καλή ανάγνωση

23 Οκτωβρίου 2012

Δεν ευκαιρώ τώρα. Φορτίζω τις μπαταρίες μου


Δεν ευκαιρώ τώρα. Φορτίζω τις μπαταρίες μου.
Αρθρο

Ναι ζούνε το σήμερα και δεν τους νοιάζει καθόλου το αύριο. Σαν πως και τι έχουνε να χάσουν; Αυτό που χάθηκε χθες αποκλείετε να χειρότερο από το αυριανό κι έτσι ζούνε τη ζωή τους χωρίς περισσή περίσκεψη. Ανέμελοι, σφυρίζοντας αδιάφορα μέχρι το επόμενο πρωί που θα ξεκινήσουν πάλι στο ίδιο μοτίβο.
Άλλοι ζούνε για να εκδικηθούνε το χθες που στάθηκε απέναντι τους μίζερο και σκληρό. Δέχονται ότι μπορεί να τους δώσει σταγόνες ευχαρίστησης και κάνουν δόγμα στη ζωή τους τη φράση «Θέλω να γεμίσω τις μπαταρίες» Εμπειρίες κάθε λογής είναι ευπρόσδεκτες αγγίζοντας πολλές φορές τα όρια του επιτρεπτού και της απαγόρευσης. Αυτή η σύγχρονη ζωή έχει πολλά να τους προσφέρει. Προς τι το αυτομαστίγωμα, τα πρέπει και τα μη;

Να τολμήσω να σας πω εγώ ποιος κίνδυνος παραμονεύει γι αυτούς που θέλουν να διαβούν χορτάτοι το δρόμο της ζωής. Πρέπει όμως πρώτα να βάλουμε μια αναγκαία κι ικανή συνθήκη, αλλιώς ότι κι αν πω δεν έχει ισχύ. Οι προβληματισμοί που θα επικαλεστώ παρακάτω, αφορούν όλους εκείνους, που τελικά αποφάσισαν κάποια στιγμή να διαλέξουν την κλασική επιλογή, αυτή του γάμου και της οικογένειας. Αφού πρώτα διαπιστώσουν ότι οι μπαταρίες τους, δεν χρειάζονται άλλο φόρτιση, τότε είναι η ώρα να χαμηλώσουν ταχύτητα και να δούνε τη ζωή με άλλη ματιά.

Λάθος πρώτο. Ποιος είπε πως μετά το γάμο πρέπει να χαμηλώνουν οι ταχύτητες. Κι ό άλλος δηλαδή, γιατί μας παντρεύτηκε; Για να βλέπουμε μαζί τα Τούρκικα σήριαλ; Δεν είναι λίγες οι φορές που διαπιστώνω κάτι τέτοιο, όταν ακούω όμορφες ιστορίες με περιπέτειες, χαβαλέ, με γλέντια και ξενύχτια, σκηνές απείρου κάλους, όλες όμως μα όλες, ανάγονται στο χθες. Μα το σπουδαιότερο είναι πως είναι σκηνές που παίχθηκαν με άλλους πρωταγωνιστές, και φυσικά την ώρα της εξιστόρησης τέτοιων καταστάσεων, τεχνηέντως αποσιωπούνται ονόματα, ή σπάνια αποκαλύπτεται η σχέση που είχαν μεταξύ τους οι συμμετέχοντες.
Τώρα οι μπαταρίες γέμισαν και δεν χρειάζεται να προγραμματίσουμε ένα τριήμερα ταξίδι με την παλιοπαρέα στις Σπέτσες με δανεικά λεφτά. Φτάνει να πάμε κι ας είναι με δανεικά.  Όχι μη γελιέστε αν ο καλός σας,  σας πήγε πέρυσι σε κάτι ανάλογο. Πέρυσι πήγατε για να ηρεμήσετε κι όχι για να ξεσαλώσετε. Άλλαξαν βλέπετε οι στόχοι. Ο Σπύρος η Θάλεια, ο Βαγγέλης με την Άρτεμις δεν ήρθαν μαζί σας. Τώρα ήσασταν καλεσμένοι στο εξοχικό του Κυρίου τάδε που είναι στέλεχος σε κάποια Τράπεζα. Θα ήταν κι η γυναίκα του παρέα. Εξαιρετική Κυρία. Σοβαρή και μορφωμένη. Εκείνο το ξέκολο η Σοφούλα, δεν έχει θέση τώρα στην παρέα σου. Ούτε που την θυμάσαι πια. Ούτε ένα τηλέφωνο αν ζει ή αν πέθανε. Ποιος ξέρει; Ίσως κι αυτή να αναμασά τις ιστορίες που έζησε τότε μαζί σας, μαζί με τις καινούργιες της παρέες, που γνώρισε όταν έγινε γραμματέας στο Σύλλογο γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου που φοιτούν τα παιδιά της. Κι αυτή σε χρόνο παρελθόντα αναφέρεται.

Τη μεγάλη σφαλιάρα όμως θα τη φας πολύ αργά. Εκεί γύρω στα εξήντα πάνω κάτω. Ξέρεις τι γίνεται τότε; Αυτές που λέγονται «αναμνήσεις» έρχονται και σου αμολάμε κάτι σφαλιάρες ξεγυρισμένες, που σε κάνουν να ζαλίζεσαι. Ερχονται ξέρεις απρόσκλητες και τσουπ σου στρογκιλοκάθονται, έτσι χωρίς καν να σε ρωτήσουν αν θέλεις παρέα, που σίγουρα δεν θέλεις. Ότι έρχεται από το παρελθών έχεις φροντίσει να του κλείνεις την πόρτα. Τώρα έχεις άλλα ενδιαφέροντα. Ο καναπές σε περιμένει. Σε λίγη ώρα αρχίζει το ματς. Πρόσεξε τώρα και κάτσε να συγκρίνεις σε τι διαφέρεις εσύ που φόρτισες καλά τις μπαταρίες σου. Εσύ λοιπόν που ότι έζησες, το έζησες με τρίτα πρόσωπα, που δεν είναι τώρα πια κοντά σου. Κάθε ανάμνηση που θα σε φέρνει νοσταλγό στα πιο όμορφα γεγονότα της ζωής σου, θα πρέπει άμεσα να τα σπρώχνεις βαθειά μέσα στο χρονοντούλαπο. Γιατί που να τα φανερώσεις. Με ποιόν να τα μοιραστείς. Σε ποιόν να κάτσεις ν’ αφηγηθείς την ιστορία με τις άκρως ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες. Φοβάσαι μην σε ανακαλύψουν. Μην μάθουν τα μυστικά σου. Τότε δεν σ’ ένοιαζε και δεν έδινες λογαριασμό σε κανέναν. Τώρα που πήγες εκδρομή με τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου στην Ανδρίτσαινα, περνάς έξω από το ταβερνάκι, ξέρεις εσύ, αυτό που μοιάζει με σπηλιά, και προσποιείσαι ότι δεν σου αρέσει γιατί σου φαίνεται αποπνικτικό και προτείνεις κάποιο άλλο πιο κάτω που σου μίλησε γι αυτό κάποιος συνάδελφος από το γραφείο. Το φαγητό που έφαγες εκεί, σου κάθισε τελικά στο λαιμό, γιατί το μυαλό σου κόλλησε στη σκηνή που έζησες εκεί στο ίδιο μέρος, πριν κάμποσα χρόνια, όταν μέθυσες με κόκκινο κρασί κι απ’ τα φιλιά της καλής σου.
Τα βράδια έτσι στα ξαφνικά, την ώρα που διαβάζεις εφημερίδα στον καναπέ σου, μένεις στήλη άλατος σαν ακούς  στο ραδιόφωνο το «Καμαρούλα μια σταλιά». Θέλεις να τα πετάξεις όλα και να βάλεις ένα διπλό ουίσκι να πιείς. Ο λόγος; Τον ξέρεις μόνο εσύ. Αυτό ήταν το τραγούδι που σε άναβε σαν τ’ άκουγες, σ’ εκείνη τη μικρή γκαρσονιερούλα στην Καλλιθέα όταν συζούσες με την Ιφιγένεια.
Ανάλογα περιστατικά θα σε ακολουθούν παντού. Στα μπαράκια μια ξανθιά κοπελίτσα που κάθετε ανέμελη στη γωνιά, θα σου θυμίζει τη Μυρτώ. Ο DJ που βάλθηκε απόψε να παίζει συνέχεια παλιές επιτυχίες του Πάριου θα σε κάνει να νοσταλγήσεις τις διακοπές σου στην Αμοργό εκείνο το αξέχαστο καλοκαίρι που εσύ ο ίδιος δούλευες ως DJ και είχες βαλθεί να ξετρελάνεις τη Σωσώ, δια στόματος Γιάννη Πάριου. Ένα παιχνίδι που κράτησε ένα ολόκληρο καλοκαίρι.

Έχεις καταγράψει στο βιογραφικό σου, τρείς προσπάθειες συγκατοίκησης, με απώτερο σκοπό το γάμο, όλες τελικά αποτυχημένες, αφού τη γυναίκα που τελικά παντρεύτηκες, ισχυρίστηκες πως τη γνώριζες καλά, αφού ήσασταν συνάδελφοι στην δουλειά και δεν χρειάζονταν να επαναλάβεις για τέταρτη φορά το πείραμα. Άλλωστε που λεφτά για καινούργιους καναπέδες καρεκλοτράπεζα και δανεικές τηλεοράσεις. Βαρέθηκες να πληρώνεις πρόχειρα νοικοκυριά από το ΙΚΕΑ για να στεγάσεις τον ερωτά σου. Γιατί περί αυτού επρόκειτο. Η δικαιολογία να τεστάρει ο ένας τον άλλον αν ταιριάζει, είναι τρίχες κατσαρές. Τη σημερινή γυναίκα σου, την είδες, σου την έδωσε, την παντρεύτηκες. Αυτή δεν είχε την τύχη να δοκιμάσει delivery φαγητό στο πάτωμα της γκαρσονιέρας κάτω από το φως των κεριών. Αυτή η έρμη, δεν πρόλαβε να σε δει σαν εραστή. Μαζί της περάσατε κατ’ ευθείαν στο συζυγικό sex. Πάνω από δέκα χρόνια κάθε καλοκαίρι όργωνες τα νησιά κάνοντας διακοπές κάθε φορά με διαφορετική ύπαρξη. Τώρα έχεις κουρνιάξει στη Σουβάλα της Αίγινας, στο εξοχικό που σας παραχωρεί ο πεθερός σου. Τα αυτοκίνητα που άλλαζες σαν τα πουκάμισα, γιατί ήταν φοβερός κράχτης στα γκομενάκια, τώρα αυτό το σπορ το έκοψες γιατί σου αρκεί το οικογενειακό avenses. Στο σπίτι δεν ξεκολλάς από το Internet κι όλο δηλώνεις πως τελειώνεις κάποια δουλειά του γραφείου. Και να ‘λεγα πως κάνεις τίποτα το ύποπτο. Τρίχες. Σερφάρεις ηλιθιοδώς, έτσι για να σκοτώσεις την ώρα σου, γιατί έτσι όπως τον κατάντησες το χρόνο σου, για σκότωμα είναι.

Το καλύτερο που θα ευχόμουν να σου έχει συμβεί, είναι να έχεις μεταλλαχθεί, σ’ έναν αποχαυνωμένο μαλάκα, ώστε να μην παίρνεις τίποτα χαμπάρι. Ακόμα κι αν πέσει στα χέρια σου ένα κείμενο σαν ετούτο εδώ, να το θεωρείς σαν το πιο κακόγουστο που έχεις διαβάσει ποτέ, ή μήπως τάχα συναίβει κι αυτό;

ΥΓ
Σίγουρα δεν είναι όλοι οι νέοι έτσι. Υπάρχουν βέβαια κι άλλες κατηγορίες, όπως αυτών που ναι μεν δεν αναλώνονται σε διαφορετικές σχέσεις αλλά κρατουν αυτή τη μια που επέλεξαν σαν επικρατέστερη, αλλά μοιάζουν σαν τους χαρτοπαίχτες που τραβούν ένα φύλλο απο την τράπουλα, και ψυχανεμίζονται μια ώρα, αν πρέπει να το κρατήσουν ή να το πετάξουν απο τα χέρια τους, μέχρι που τους παίρνουν όλοι χαμπάρι και χάνουν την παρτίδα.
γι αυτούς όμως, μια άλλη φορά.

Μαντζούρης Κων/νος
Οκτώβριος 2012


Δεν υπάρχουν σχόλια: