ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Παραπάνω βλέπετε τις λέξεις κλειδιά (ετικέτες) που η κάθε μια αντιπροσωπεύει μια ενότητα (Θεματολογία)

πχ Κάνοντας ΚΛΙΚ στη λέξη "ΝΟΥΒΕΛΕΣ" αυτόματα θα έρθουν στο προσκήνιο όλες οι αναρτήσεις αυτού του είδους (μόνο οι τίτλοι)

Φυσικά η σελίδα δεν χωρά όλες τις αναρτήσεις γιαυτό, στο τέλος της σελίδας καντε κλικ στη φράση ''Παλαιότερες αναρτήσεις'' μέχρι να φτάσετε στην τελευταία

Επιλέγοντας με ένα κλικ πάνω στον τίτλο, ανοίγει όλο το κείμενο για να το διαβάσετε.

Καλή ανάγνωση

14 Ιανουαρίου 2010

Ανάλγητοι εργαζόμενοι στο Νοσοκομείο Γεννηματάς

Οχι δεν θα ασχοληθώ σήμερα με τη λογοτεχνία. Σήμερα θέλω να στιγματίσω μια απίθανη σκηνή που έζησα χθές το βράδυ στο Νοσοκομείο Γεννηματάς. Σας την παραθέτω απλά με δυο λόγια και τα σχόλια δικά σας.

Χώρος Επίγοντα περιστατικά Νοσοκομείο Γεννηματάς ώρα 3 το βράδυ. Στο Νευρολογικό ιατρείο κλήθηκε τραυματιοφορέας για να μετακινήσει ασθενή 65 ετών ιερέας παρακαλώ που έπαθε εγκεφαλικό με αιμάτωμα στον εγκέφαλο. Ο ανήμπορας ιερέας είναι στο καρότσι αλλά δεν φορα τα παπούτσια του που νωρίτερα του έβγαλε ο γιατρός.  Επισημαίνω στον τραυματιοφορέα για τα παπούτσια αλλά δεν τσίκισε τη μέση του να του τα φορέσει. Κάνει νόημα στη νοσηλεύτρια και εκείνη κάνοντας ότι δεν κατάλαβε απομακρίνθηκε απο το σημείο. Ο ιερέας πάσχιζει εν τω μεταξύ μόνος να φορέσει τα παπούτσια του σκύβοντας επικύνδινα απο το καρότσι. Οση ώρα κράτησε η προσπάθεια του αρρώστου ο λεβέντης περίμενε ανέκφραστος.

Τα σχόλια δικά σας

Αναρτήστε το κι εσείς αν θέλετε. Ποιός ξέρει πες πες ίσως φτάσει πουθενά

14/1/2010

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

μαλλον πρωτη φορα βρεθηκεσ σε δημοσιο νοσοκομειο.
εκτος απο την ανοσια που εχουν παθει ολοι μεσα σ' αυτα,(μια ζωη βλεποντας αρρωστους και ανυμπορους δεν χαμπαριαζουν με τιποτα),ειναι και αρκετα λιγοι, βουτυρο στο ψωμι οσων απ' αυτους θελουν οχι απλως να λουφαρουν, αλλα να το παιξουν και κουρασμενοι και γι' αυτο αδιαφοροι.
βεβαια κανενας κυβερνητης μας ή πολιτικος μας δεν βρεθηκε ουτε θα βρεθει στην θεση του καυμενου του ιερεα που περιγραφεις.

konstantinos είπε...

Φίλε μου καλέ δεν βρέθηκα πρώτη φορά σε δημόσιο νοσοκομείο. Η σύζηγος εργάζεται σε δημόσιο νοσοκομείο κι εγώ είμαι υπάλληλος στο ασφαλιστικό Ταμείο (ΟΠΑΔ)που προσφέρουμε υγειονομική περίθαλψη σ' αυτά τα ζώα.
Δεν μιλώ για την υποχρέωση που έχουν ως εργαζόμενοι αλλά ως άνθρωποι. Εγώ παρά το χάλι της ασθενούς συζήγου μου (γιαυτό και βρισκόμουν στο χώρο) Είχα την στοιχειώδη ευαισθησία να συμπονέσω τον άνθρωπο.

Ανώνυμος είπε...

ΠΟΛΥΝΑ:ΕΧΩ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ "ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ" ΠΟΥ ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΠΤΑΙΣΜΑΤΑΚΙ.