ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Παραπάνω βλέπετε τις λέξεις κλειδιά (ετικέτες) που η κάθε μια αντιπροσωπεύει μια ενότητα (Θεματολογία)

πχ Κάνοντας ΚΛΙΚ στη λέξη "ΝΟΥΒΕΛΕΣ" αυτόματα θα έρθουν στο προσκήνιο όλες οι αναρτήσεις αυτού του είδους (μόνο οι τίτλοι)

Φυσικά η σελίδα δεν χωρά όλες τις αναρτήσεις γιαυτό, στο τέλος της σελίδας καντε κλικ στη φράση ''Παλαιότερες αναρτήσεις'' μέχρι να φτάσετε στην τελευταία

Επιλέγοντας με ένα κλικ πάνω στον τίτλο, ανοίγει όλο το κείμενο για να το διαβάσετε.

Καλή ανάγνωση

8 Ιουνίου 2010

Οι δήθεν


Οι Δήθεν

Δεν θέλω να αντιγράφουν τη ζωή μου και να μου την κάνουν καρικατούρα.
Έκαναν μόδα τα σχισμένα μου ρούχα
Μπαίνουν στα κατάβαθα της θλίψης μου και αραδιάζουν τόνους συμπόνιας και ανθρωπιστική βοήθεια.
Μετά με παρατούν στη μοναξιά μου για να ταξιδέψουν σ’ ονειρεμένες ακρογιαλιές εκεί που εγώ θα φτάσω μόνο καβάλα στα όνειρά μου.
Θα μου προσφέρουν ιδέες και λύσεις για τον απεγκλωβισμό από τη δυστυχία χωρίς να μου πάρουν το βάρος που μ’ εμποδίζει για να πετάξω.
Η ζωή είναι ωραία θα μου πουν. Κοίταξε εγώ πως την κουλαντρίζω. Μα εγώ δεν θα τους πιστέψω. Θ’ αφήσω ακόμα έναν αναστεναγμό και θα κάνω πως δεν άκουσα. 
Πως γίνεται να μιλάμε για το ίδιο έργο κι ο ένας να το χαρακτηρίζει κωμωδία κι ο άλλος τραγωδία.
Κάποιος από τους δυο κοροϊδεύει τον άλλον.
Ποιόν ρόλο απ’ τους δυο να παίζω άραγε; 
Περιφρόνησαν τις προτροπές μου, χρόνων αξίες μαζεμένες φασούλι το φασούλι πετάζοντας τες μου πίσω κατάμουτρα κι ήταν το μόνο που δεν καταδέχτηκαν να μου κλέψουν.
Ανταμώνουμε καμιά φορά όλως τυχαία στα μικρά καφενεδάκια του Ψειρή, εγώ για να φρεσκάρω τις θύμησες πίνοντας το καφεδάκι μου στα σιδερένια τραπεζάκια κι εκείνοι γιατί τους το ‘παν κάποιοι φίλοι.
Η άσπρη μισολερωμένη ποδιά του γέρου Θρασύβουλα του καφετζή, τώρα είναι φορεμένη από μια δήθεν ανέμελη και μοιραία γκαρσόνα με λάγνα μάτια, που η κοπελίτσα ποιούμενη την ανάγκη εργασία αφήνει τις σπουδές προσφέροντας την ουτοπία σε φτηνή μάλιστα τιμή, σε θαμώνες που αυτή τουλάχιστον τη χρονική στιγμή πήραν άδεια από τη δική τους μιζέρια, μέχρι να επιστρέψουν σε λίγο στη δική τους παραγκούπολη για να παρκάρουν τα χορτασμένα από ουτοπία όνειρα τους.
Όλα αυτά είναι ρόλοι που έχουν παιχτεί και ξαναπαιχτεί, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Σαν τις αρχαίες κωμωδίες που απ’ τον καιρό της γέννησης τους όλοι οι σκηνοθέτες που καταπιάστηκαν μ’ αυτές τους φορούσαν άλλους, δικούς τους φακούς επαφής κι ανακάλυπταν τάχαμου μια άλλη ματιά που δεν πρόλαβε να αναδείξει ο αρχικός δημιουργός.
Να μην αποδώσω λοιπόν δικαίωση στη μεγάλη στιχουργό Σώτια Τζιώτου που σαράντα χρόνια πρίν μέσα στο μεγάλο κρυφό σχολειό (βλέπε Μπουάτ Σκορπιός 1970) με τη νέγρικη φωνή του Κώστα Χατζή, μας τραγούδαγε,
«δεν σ’ αντέχω άλλο κόσμε, σ’ έχω πιεί σ’ έχω χορτάσει,
Και η πίκρα μου έχει φτάσει, μέχρι των ματιών την άκρη
Δεν σ’ αντέχω άλλο κόσμε, πίκρα πίκρα σε μαζεύω.
Δεν σ’ αντέχω άλλο κόσμε, κάνε στάση να κατέβω.

Ιούνιος 2010

6 σχόλια:

meggie είπε...

Ώπα Κωνσταντίνε, ώπα.
Κάνε κράτει.
Κι εγώ να σιγοψιθυρίσω τους στίχους μαζί σου, όχι για παρέα, αλλά γιατί έναν έναν τους "γωνρίζω", όμως "ΟΧΙ" στάση να κατέβω. ΟΧΙ.
Στο ξανάγραψα, άπλωσε το χέρι σου να πιαστείς σ'αυτό το διπλανό που είναι απλωμένο χρόνια κοντά σου. Σφίξτο και ξέχνα τους "δήθεν", όπως δεν τους αφοράς, δεν σε αφορούν. Κι αφού άδικα οι προτροπές σου πήγαν, τι μ'αυτό; Ακυρώθηκες εσύ; ΟΧΙ.

Konstantinos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Konstantinos είπε...

Να πάρει. Κάτι έγραφα μια ώρα και σβήστηκε. Θα επαναλάβω τουλάχιστον το τελευταίο. Το διπλανό μου χέρι δεν χωρά άλλο σφίξιμο γιατί κοντεύει να σπάσει. Δεν κάνουμε και τίποτε άλλο αυτά τα χρόνια της οργής. Θέλω να θυμίσω στον εαυτό μου αλλά και σε σένα το τραγούδι "Αν δεν είχα κι εσένα" Στο άλλο μου μισό θα της το αφιερώσω σε λίγο, κλείνοντας αυτό το μήνυμα
ΥΓ
Βρήκα πληροφορίες για τη Ρίκη αλλά το βλέπω χλωμό να μπορέσω να πάω, γιατί έχω δουλειά. Η επταήμερη απασχόληση για μένα δεν θα πάρει τέλος ποτέ.
"Σας φιλώ και σας ασπάζομαι, Φαίδων"

Αν δεν μου βρεις ποιός υπέγραφε τα κείμενα του έτσι, θα σε διαγράψω από τους φίλους..(αστειάκια, εντάξει;)

zinaa kapa είπε...

δεν εχω λογια να πω....
πραγματικα γραφεις πολυ ωραια!!!

καλο βραδυ φιλε

Konstantinos είπε...

Δεν σου κρύβω, καμαρώνω για κάθε σχόλιο που δέχομαι(περίμενε λίγο ν' αφήσω το καλάμι απ' έξω)
Δεν το κάνω όμως από εγωιστική έπαρση. Μακριά από μένα τέτοια. Απλά γιατί σημαίνει πως
1)Μου δόθηκε η ευκαιρία να μοιραστώ με κάποιον το λίγο μυαλό που έχω, με το αζημίωτο βέβαια, γιατί περιμένω κάτι ανάλογο να κάνετε κι εσείς. Αυτό θα πει άλλωστε, κοινωνία ανθρώπων.
2 Αν εγώ έχω κάποιο κέρδος, είναι πως θέλω να γνωρίσω ανθρώπους, που κρατούνε κι αυτοί το φανάρι του Διογένη. Θεμιτό;
Σ' ευχαριστώ που χτύπησες την πόρτα μου. Ανοιχτά είναι κοπιάστε. (Δεν κερνάμε τίποτα λόγω ΔΝΤ.)

Konstantinos είπε...

Και κάτι ακόμα που ξέχασα καλή μου Zinaa Kapa.
Πρόσεξα την ώρα αποστολής του μυνήματος σου. Γράφει 4:06 πμ.
Αυτό εμένα κάτι μου λέει.
Νάσαι καλά